Tarasy z drewna
bangkirai.

Kiedy bangkirai jest najlepszym wyborem

Cztery sytuacje, w których rekomendujemy bangkirai bez wahania.

• Długi horyzont użytkowania. Inwestor chce tarasu, który posłuży 30–50 lat bez wymiany podstawowych elementów. Bangkirai jest tu jedną z dwóch–trzech opcji (obok ipe i merbau), które realnie mogą wytrzymać tak długo.
• Minimum konserwacji. Klient nie zamierza nakładać oleju co rok i nie chce co kilka lat zajmować się tarasem. Bangkirai pozwala na to — patyna srebrzysta jest naturalnym, akceptowalnym wyglądem, a strukturalnie drewno radzi sobie bez interwencji.
• Lokalizacja narażona na obciążenia. Taras intensywnie eksploatowany, w pobliżu basenu, dużego ruchu pieszego, mebli ogrodowych — gęstość i twardość bangkirai daje powierzchnię, która wytrzymuje codzienne użytkowanie bez śladów.
• Premium wizualny. Drewno tropikalne ma charakter — bogatszy, ciemniejszy, bardziej kolorystycznie aktywny niż drewno iglaste. Bangkirai jest tym z gatunków tropikalnych, który dobrze wygląda zarówno w nowoczesnym, minimalistycznym otoczeniu, jak i w klasycznych ogrodach.

Bangkirai a modrzew syberyjski — porównanie kosztów

To najczęstsza alternatywa wśród klientów rozważających „solidny" taras. Modrzew syberyjski jest drewnem rodzimym w klasie III–IV trwałości, gęstości 700–800 kg/m³, kolor jasnobrązowy z wyraźnymi słojami. Cena za metr bieżący jest około 40–55 procent niższa niż bangkirai.

Tańsza inwestycja na starcie. Po dziesięciu latach układ kosztów zmienia się: modrzew wymaga regularnej konserwacji olejem (raz na 2–3 lata), powierzchniowo zaczyna się rozwarstwiać po 8–12 sezonach, częściowe wymiany desek pojawiają się około piętnastego roku. Bangkirai w tym samym okresie nadal nie wymagało interwencji.

W skali 30 lat, jeśli policzyć materiał + robociznę + olej + częściowe wymiany, koszt całkowity tarasu z bangkirai bywa zbliżony lub niższy niż z modrzewia. Nie zawsze — dużo zależy od cen serwisu w danej lokalizacji — ale tę różnicę warto policzyć przed wyborem.

Bangkirai a deska kompozytowa

Deska kompozytowa (WPC, wood-plastic composite) to mieszanka mączki drzewnej i polietylenu lub polipropylenu, produkowana w kolorystyce trwałej, z gwarancjami producenta na 15–25 lat. Główne argumenty „za": brak konserwacji, jednolity kolor, mniejsze ryzyko zadrapań i pęknięć, prostszy serwis.

Główne argumenty „przeciw": kompozyt to materiał pozbawiony struktury naturalnej. Wygląd jest, mimo postępu technologicznego, rozpoznawalny jako sztuczny — nie ma żywości słojów ani głębi naturalnego drewna. Pod silnym słońcem powierzchnia kompozytu nagrzewa się bardziej niż drewna (typowo o 5–8°C wyżej). I — paradoksalnie — najlepsze deski kompozytowe są w cenach zbliżonych do bangkirai.

Dla klienta, który chce „nigdy nie zajmować się tarasem" i nie przywiązuje się do naturalnego charakteru, kompozyt jest racjonalny. Dla klienta, który ceni drewno jako materiał, ma sens tylko bangkirai (lub inny gatunek tropikalny).

Układ desek — diagonalny, pasowy, w jodełkę

Wybór gatunku to jedna decyzja. Drugą, prawie równie istotną wizualnie, jest układ desek.

Pasowy prosty

Standardowy układ — wszystkie deski prostopadłe do ściany budynku, z liniami pełnymi (każda deska na całej długości) lub z mijankami (krótsze odcinki łączone w przesunięciu). Najmniej spoin, najprostszy montaż, najbardziej uniwersalny. Polecany tam, gdzie projekt nie ma wyraźnej osi kompozycyjnej.

Diagonalny

Deski ułożone pod kątem 45 stopni względem ściany. Wizualnie wydłuża taras, dobrze wygląda przy nieregularnych kształtach (wielokątne tarasy, dachowe). Większa strata materiału na cięciach końcowych — przewidujemy 10–15 procent zapasu.

Jodełka i podwójna jodełka

Dwa kierunki desek łączące się pod kątem 90 stopni, najczęściej wzdłuż osi tarasu. Bardzo charakterystyczne wizualnie, wymaga starannego planowania spoin i sortowania desek pod kolor — różnice tonalne między partiami są w jodełce bardziej widoczne. W naszym składzie pomagamy dobrać partię o jednolitym odcieniu.

Realizacje, które wspieraliśmy

Przez lata dostarczaliśmy materiał do realizacji bardzo różnych. Kilka kategorii, które się powtarzają.

• Tarasy przydomowe 20–60 m² — najczęstszy zamówienie. Bangkirai 21×145 mm, klipsy systemowe, podkonstrukcja z legara bangkirai 42×70 mm.
• Tarasy nad garażem / nad stropem — gdzie konstrukcja musi być lekka, ale trwała. Często wybieramy aluminium na podkonstrukcję, bangkirai 25 mm jako deskę.
• Strefy basenowe — wymagają wkrętów A4, profil ryflowany, podwyższona staranność dylatacji. Bangkirai sprawdza się znakomicie ze względu na odporność na ciągłą wilgoć.
• Pomosty i platformy ogrodowe — bangkirai 25 mm długie deski (4–5 m), montowane na konstrukcji z legarów impregnowanych ciśnieniowo lub z bangkirai. Maksymalna trwałość, minimalna konserwacja.
• Elewacje drewniane — bangkirai jako materiał elewacyjny jest droższy niż klasyczne deski elewacyjne, ale w realizacjach prestiżowych pojawia się coraz częściej. Profile elewacyjne sprowadzamy pod zamówienie.